Η σπειραία (Spiraea x vanhouttei) είναι μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους θάμνος με όρθια έως απλωτή ανάπτυξη και πολλά λεπτά κλαδιά, που δίνουν στο φυτό μια ελαφριά και κομψή εμφάνιση. Συνήθως φτάνει περίπου 1,5–2 μέτρα σε ύψος και 0,9–1,2 μέτρα σε πλάτος.

Τον Μάιο, ο θάμνος καλύπτεται από πλήθος μικρών, λευκών ανθέων που σχηματίζουν στρογγυλές ταξιανθίες κατά μήκος των νεαρών κλαδιών. Τα άνθη έχουν ελαφρύ άρωμα και δημιουργούν μια φωτεινή, εντυπωσιακή εικόνα στον κήπο. Μετά την άνθηση, αναπτύσσονται μικρές, ξηρές κάψες σπόρων που παραμένουν σε συστάδες.

Το φύλλωμα αποτελείται από μικρά, λοβωτά πράσινα φύλλα με οδοντωτό άκρο. Το φθινόπωρο, τα φύλλα αποκτούν χρυσοκίτρινες έως πορτοκαλί αποχρώσεις, προσδίδοντας διακοσμητική αξία καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν.

Το φυτό ευδοκιμεί καλύτερα σε ήλιο έως ημισκιά και σε καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Είναι πλήρως ανθεκτικό και αντέχει το κλάδεμα, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο τόσο ως μεμονωμένος θάμνος, σε ομάδες ή ως κουρεμένος φράχτης. Κατά τη φύτευση συνιστάται πότισμα και ενδεχόμενη βελτίωση του εδάφους για καλή εγκατάσταση.

Η μανόλια αστέρι (Magnolia stellata) είναι ένας αργά αναπτυσσόμενος θάμνος ή μικρό δέντρο με πλατιά, στρογγυλή και συχνά πολυκλαδική μορφή ανάπτυξης. Συνήθως φτάνει τα 2–3 μέτρα σε ύψος και περίπου το ίδιο σε πλάτος.

Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, το φυτό καλύπτεται από πολλά λευκά, ελαφρώς αρωματικά άνθη με αστεροειδή πέταλα, που εμφανίζονται πριν από την έκπτυξη των φύλλων. Μετά την άνθηση, αναπτύσσονται μεγάλα, ματ πράσινα φύλλα, που προσδίδουν φρέσκια όψη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Το φθινόπωρο, τα φύλλα αποκτούν ανοιχτό κίτρινο χρώμα πριν πέσουν. Το φυτό ευδοκιμεί καλύτερα σε προφυλαγμένες θέσεις και σε βαθύ, πλούσιο αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Αντέχει τόσο στον ήλιο όσο και στην ημισκιά, αλλά δεν πρέπει να εκτίθεται υπερβολικά στον άνεμο.

Η μανόλια αστέρι χρησιμοποιείται συχνά ως μεμονωμένο φυτό ή ως μέρος διακοσμητικής φύτευσης θάμνων, όπου συμβάλλει με την πρώιμη άνθηση και τη γαλήνια εμφάνισή της καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου ανάπτυξης.

Η Χιονόμπαλα, γνωστή βοτανικά ως Viburnum opulus 'Roseum', είναι ένας πλατύς και στιβαρός θάμνος με κρεμοκλαδή κλαδιά. Συνήθως φτάνει τα 2–3 μέτρα σε ύψος και περίπου το ίδιο σε πλάτος, δίνοντάς της μια έντονη και στρογγυλεμένη μορφή στον κήπο.

Ο θάμνος είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις μεγάλες, σφαιρικές ταξιανθίες του, που αποτελούνται από λευκά, στείρα άνθη. Η άνθηση λαμβάνει χώρα από τον Μάιο έως τον Ιούνιο και προσφέρει μια εντυπωσιακή, σχεδόν χιονόμπαλη εμφάνιση, που έδωσε στο φυτό το όνομά του.

Η Χιονόμπαλα ευδοκιμεί καλύτερα σε κοινό κηποχώμα και αναπτύσσεται τόσο σε πλήρη ηλιοφάνεια όσο και σε ημισκιά. Είναι πλήρως ανθεκτική και απαιτεί ελάχιστη συντήρηση, γεγονός που την καθιστά κατάλληλη για ιδιωτικούς κήπους και μεγαλύτερες φυτεύσεις.

Μετά την άνθηση, το φυτό αναπτύσσει κόκκινους καρπούς και το φύλλωμά του αποκτά χάλκινη απόχρωση το φθινόπωρο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μεμονωμένο φυτό, σε ομάδες ή ως μέρος θαμνοσυνθέσεων, όπου προσφέρει δομή και εποχιακή ποικιλία.

Ο Γκρι Νάνος Κοτονέαστερ (Cotoneaster franchetti) είναι ένας μεγαλύτερος, πυκνά διακλαδισμένος θάμνος με κρεμαστά κλαδιά, που δίνει μια φυσική και ελαφριά εμφάνιση στον κήπο. Με τον καιρό αναπτύσσεται σε σχήμα ανεστραμμένης πυραμίδας όταν έχει χώρο να αναπτυχθεί ελεύθερα.

Τα φύλλα είναι ωοειδή, μήκους 4–5 εκ., και έχουν χαρακτηριστική γκριζωπή κάτω επιφάνεια, που δίνει στο φυτό μια ασημοπράσινη απόχρωση. Το φθινόπωρο το φύλλωμα αποκτά όμορφα χρώματα, και σε προστατευμένες περιοχές πολλά φύλλα παραμένουν όλο τον χειμώνα.

Τον Ιούνιο ο θάμνος καλύπτεται από πολλά μικρά ροζ άνθη που προσελκύουν μέλισσες και άλλους επικονιαστές. Αργότερα στη σεζόν σχηματίζονται μικροί σκούροι κόκκινοι καρποί που παραμένουν μέχρι τον χειμώνα και αποτελούν τροφή για τα πουλιά.

Το φυτό ευδοκιμεί καλύτερα σε πλούσιο, καλά στραγγιζόμενο έδαφος και αντέχει τόσο στον ήλιο όσο και στη σκιά. Είναι πολύ ανθεκτικό και κατάλληλο για μεμονωμένες φυτεύσεις, φράχτες και ανεμοφράκτες, ακόμη και σε πιο εκτεθειμένες τοποθεσίες.

Η νάνος δαμασκηνιά (Prunus x cistena) είναι ένας αργά αναπτυσσόμενος θάμνος που συνήθως φτάνει έως περίπου 2 μέτρα σε ύψος και πλάτος. Έχει πυκνή και όρθια ανάπτυξη, καθιστώντας την κατάλληλη τόσο για μεμονωμένη φύτευση όσο και για ομάδες σε παρτέρια.

Το φύλλωμα είναι σκούρο πορφυροκόκκινο έως μπρονζέ και προσφέρει έντονη αντίθεση στον κήπο καθ’ όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Τον Μάιο, ο θάμνος ανθίζει με απαλό ροζ άνθη που αργότερα γίνονται λευκά, προσδίδοντας μια ελαφριά και κομψή εμφάνιση.

Το φυτό ευδοκιμεί καλύτερα σε πλήρη ήλιο ή ημισκιά και προτιμά γόνιμο, καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Είναι πλήρως ανθεκτικό στις δανικές συνθήκες και απαιτεί ελάχιστη συντήρηση.

Η νάνος δαμασκηνιά χρησιμοποιείται συχνά ως φυτό αντίθεσης σε παρτέρια με πολυετή φυτά και θάμνους, όπου το σκούρο φύλλωμά της αναδεικνύει τα χρώματα των γύρω φυτών.

Η νάνος ιτιά (Salix helvetica) είναι ένας συμπαγής καλλωπιστικός θάμνος με μικρή, στρογγυλή και πλατιά κόμη. Είναι εμβολιασμένη σε κορμό τελικού ύψους, γεγονός που της δίνει χαρακτηριστική εμφάνιση στη φύτευση.

Τα νεαρά φύλλα και βλαστάρια έχουν λευκή τριχόπτωση, που δίνει στο φυτό μια ασημογκρίζα απόχρωση νωρίς στη σεζόν. Αργότερα, τα φύλλα αποκτούν πιο γκριζοπράσινο τόνο, δημιουργώντας μια ήρεμη αντίθεση με το περιβάλλον.

Το φυτό ευδοκιμεί καλύτερα σε πλήρη ήλιο ή ελαφριά ημισκιά και προτιμά υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Δεν αντέχει παρατεταμένη ξηρασία, αλλά είναι πλήρως ανθεκτικό στις δανικές συνθήκες.

Η νάνος ιτιά είναι ιδιαίτερα κατάλληλη ως εδαφοκαλυπτικό φυτό σε κήπους και πάρκα, όπου μπορεί να σχηματίσει χαμηλό, πυκνό κάλυμμα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως διακοσμητικό μεμονωμένο φυτό σε μικρότερα παρτέρια ή γλάστρες.